cyt..cyt…
by fofographic
“Tak więc David Truscott, który nie rozumiał iksów i igreków, jest dziś świetnie prosperującym marketingowcem czy innym spekulantem, zaś on, z iksami, igrekami i mnóstwem innych rzeczy niemający żadnych problemów – bezrobotnym intelektualistą. Co ta sytuacja mówi o świecie? Na pewno tyle, że ścieżki wiodącej przez łacinę i algebrę nie wieńczy materialny dobrobyt. Ale być może mówi coś więcej: że podejmowanie wysiłków, by zrozumieć, to strata czasu, i jeśli chcesz mieć szczęśliwą rodzinę, ładny dom oraz bmw, nie próbuj dociekać, tylko dodawaj liczby, naciskaj guziki i rób wszystko to, za co tak sowicie wynagradza się marketingowców.”
J.M.Coetzee, Lato
Oby Coetzee się mylił…
Coetzee niezmiennie mnie dołuje.
Okazuje się, że mnie też – ta ostatnia część trylogii najbardziej. Jestem zawiedziona. Przeczytałam pierwszą (“Chłopięce lata”) i drugą część (“Młodość”) – tylko w odwrotnej kolejności. Bardzo czekałam kiedy w bibliotece, do której chodzę pojawi się trzecia część. Czytam i w miarę czytania coraz bardziej się męczę. Bardzo lubię styl opowiadania historii przez Coetzee ale tutaj chyba on sam chciał zmian i zamiast tego, co tak naprawdę dla mnie jest największym walorem jego powieści otrzymuję poszatkowaną i udziwnioną ponad miarę historię. Wątki autobiograficzne opowiedziane przez kobiety jego życia, sam Coetzee się w powieści uśmierca. Dodatkowo jeszcze alter ego pisarza w postaci dziennikarza i przekopywanie się przez wspomnienia i zapiski. Gdy już zaczynam wchodzić w historię ona się urywa…Szkoda.
skończyłam czytać. nareszcie.